Velev ki bir deniz kıyısında kurmuşuz masayı. Velev ki sarhoşuz. Arkada inceden inceden Zeki Müren çalıyor. Yıldızlar aydınlatıyor masamızı, bir de küçük küçük mumlar dizilmiş yanyana.
Yıllar geçmiş ama sevgimiz geçmemiş. Ayrılmışız ama aşkımız bitmemiş. Rahmetli bulamazsın, bulamazsın, benim gibi seveni derken ben gözlerine bakıyorum, sanki sana söyler gibi…
Mutlu değiliz ama birlikte de değiliz. Hayatlarımızdaki insanları aldatan küçük bir kaçamakla küllerinden doğurmuşuz aşkımızı kısa bir süre.. Seviyeyi elden bırakmıyoruz ama gözlerimizin içinden fışkırıyor ‘seni seviyorum’lar, ‘seni çok özledim’ler..
Ve sonra kalkıyoruz usulca. Tam hayatlarımızdan sonsuza dek çıkmaya dair sözler vermişken birbirimize, son darbeyi indiriyor rahmetli. Unutamam seni, unutamam seni, unutamam seni..
Ellerim ellerine gidiyor önce. Susuyoruz.
Sonra gidiyorsun sen.
Susuyoruz.
Biz hep susuyoruz..
